Waypoint urkMenu

“Geloven is voor mij een realiteit”

Urk | 11 september 2018

André de Vries (44) is een Urker in hart en nieren en groeide op met de ‘vaste elementen’ van het christelijke geloof: kerk, catechisatie en vereniging. Op zee kwam hij tot een levend geloof en zijn Godsbeeld veranderde behoorlijk. Geïnspireerd door Watchman Nee zet hij zich in om iets van het normale christelijke leven aan jongeren te laten zien. 

De vaste gewoonten vanuit thuis: het hoorde er gewoon bij en daar kon je het mee doen. Niet dat hij zich daar toen – of nu – tegen afzette,  hij waardeert het ook wel weer, want: ‘Het gaf een kader’. 

Hoe is dat nu?

‘Dat uitgangspunt is wel wat verschoven. Natuurlijk, het is belangrijk, maar niet zaligmakend. Vroeger deed ik toch bepaalde dingen om God te pleasen: je leverde toch een prestatie zodat God blij met je kon zijn. Niet dat ik bang voor Hem was, maar wat ik deed, kwam wel vaak vanuit plichtsbesef.’ 

Hoe is dat veranderd?

‘Ik was Noordzeevisser en de hele week op zee. Ik stond in de brug en had veel tijd, toen ben ik echt zelf de Bijbel gaan lezen: wat staat er nou echt? Ik had als opstapje een paar boekjes van Watchman Nee, onder meer ‘Het normale christelijke leven’. Het boek gaf mij richting en leerde mij de Bijbel te lezen zoals het er staat. Toen werd mijn geloof een levend geloof en heb ik een keuze gemakt om andere invulling te geven aan mijn leven.’

Je ging de Bijbel anders lezen, wat gebeurde er met je Godsbeeld?

‘Dat is gaandeweg veranderd, Hij werd meer de “Ik Ben”. Hij is erbij in situaties, Hij is aanwezig. Dat kun je heel breed zien, in de wereld, maar ook in mijn eigen leven is Hij er gewoon. We zijn geschapen naar Gods beeld en God wil Zijn beeld en het beeld van Jezus meer en meer in ons terugzien. Daar wil Hij ons in helpen, dat is een proces dat in je leven vorm mag krijgen.’

Hoe kreeg het vorm in jouw leven?

‘Heel praktisch, alsof God zegt: “Ga het nou maar gewoon doen, Ik Ben… erbij.”  Zo is Waypoint Urk ook ontstaan. Daar ging een periode van bidden aan vooraf en toen mochten we de proef op de som nemen: als God dit wil, dan maakt Hij het ook mogelijk. Dat is gebeurd, Hij heeft ons gebruikt. Doordat je een werk begonnen bent dat gericht is op anderen – we willen anderen helpen en tot zegen zijn – maakt het dat je steeds afhankelijk blijft van de Here God. Hij maakt dingen echt mogelijk zolang wij ons maar gewoon beschikbaar stellen voor Hem en ons best doen, dan wordt zoiets gezegend.’ 

Je vertelde over je eigen jeugd op Urk, hoe kijk je naar de jongeren van nu?

‘Ik zie in het uitgaansleven uitspattingen bij christelijke jongeren en dat heus niet alleen op Urk. Doordat we ze regelmatig over vloer hebben bij Waypoint door taakstraf, stage of dagbesteding, kom ik regelmatig met ze in gesprek omdat we in dagopening altijd proberen iets laagdrempeligs aan te reiken. Toen ik recent aan een jongere vroeg wat zijn motivatie was om te geloven, wist hij het niet. Maar even later zei hij: “Als ik niet geloof, kom ik in de hel.” Daar schrok ik van, want dan besef je toch: als wij zo’n beeld van God schetsen – “je moet dit of dat, want anders…” -  en we doen dat op jonge leeftijd, dan creëren we een angst bij jongeren waar je bijna nooit meer van af komt. Hoe wil je dan ooit jongeren motiveren om een Godsbeeld te creëren dat gebaseerd is op liefde en genade? Daarom wil ik in mijn werk en in gesprekken met jongeren en andere mensen met al m’n lek en gebrek een beeld van God naar voren brengen dat Bijbels is.’

Wat is jouw motivatie om te geloven?

‘Geloven is voor mij een realiteit geworden die speelt in alle keuzes die je maakt en dingen die je doet. Op een gegeven moment is het geen vraag meer of Hij is wel of niet is, Hij is aanwezig, Hij is de realiteit van waaruit je leeft. Mijn leven is niet gebaseerd op angst of juist haantjesgedrag, maar ik wil gevoelig zijn voor de dingen op mijn weg komen. Die probeer ik dusdanig te hanteren dat ze recht doen aan datgene wat ik ben in Christus.’ 

Je bent regelmatig naar Israël gegaan, hoe heeft dat je gevormd? 

‘In Israël kwam ik erachter dat dit hethomelandis. Geweldig om daar mensen te ontmoeten die leven vanuit diep Bijbels besef dat God hun, ondanks mondiale tegenstand, hier een plek heeft gegeven. Door bezoeken aan Israël, ben ik het hele Oude Testament en de profetieën ook beter gaan begrijpen en heb ik een veel beter beeld van God gekregen: Hij kiest een volk uit, doet beloften en gaat zijn weg met dat volk. Toen ik daarmee geconfronteerd werd in Israël, merkte ik: hij is een God die doet wat Hij zegt. Vanuit mijn positie wil ik jongeren en jongvolwassenen daar ook naartoe te krijgen. Om te bewijzen dat er een God die volgens Zijn plan werkt en ook doet wat Hij zegt.’ 

André de Vries is bedrijfsleider van Kringloop Waypoint.